Boek – De Mechanicus van Woorden

Onlangs verscheen er een aangename verrassing in mijn leven: de komst van iemand die werkelijk bijzonder is. Over hem schrijven is een delicate oefening, omdat het vraagt om een zekere onpartijdigheid te bewaren en tegelijkertijd de lof niet te sparen die hij, eerlijk gezegd, volledig verdient: Antonello Iona, 59 jaar, Italiaan, geboren in Salerno en nu woonachtig in Rotterdam, Nederland.

Van opleiding en beroep is hij werktuigbouwkundig ingenieur. Al vroeg besefte hij echter dat onderdelen, gereedschap en moersleutels niet de enige instrumenten zouden zijn die zijn handen zouden bezighouden bij het vormgeven van de complexe structuren die de “functionaliteit” van een gemeenschap, een groep of een samenleving mogelijk maken. Pen, papier en zelfs computers - sinds zijn eerste roman in 2019 werd gepubliceerd - zijn net zo krachtige instrumenten geworden in zijn bijdrage aan de maatschappij, en tonen een man die zowel technisch als diep gevoelig is.

Hoewel een deel van hem altijd dat van een ingenieur zal blijven - iemand die technische uitdagingen kan aangaan en precieze resultaten kan bereiken - is hij nooit opgehouden een man te zijn die wordt gedreven door een vurige creatieve impuls, in staat om zijn eigen gevoeligheid en de artistieke uitdrukkingsvormen die bij hem resoneren te verkennen.

Zoals bij veel succesvolle auteurs is schrijven sinds zijn jeugd niet alleen een middel tot expressie geweest, maar ook een vorm van heling. Zelfs in de meest formele omgevingen, waar zulke zaken vaak als irrelevant werden beschouwd, wist Antonello naar buiten te brengen wat in hem leefde. Bij het opstellen van rapporten, presentaties of notulen van vergaderingen - zelfs over de meest saaie onderwerpen - oefende hij zijn talent door woorden en verhalen te ordenen tot heldere en begrijpelijke boodschappen.

In Rome, ongeveer twintig jaar geleden, besefte hij dat, hoewel het natuurlijke creatieve proces van een schrijver bestaat uit het op papier zetten van gevoelens en gedachten, het ook noodzakelijk was een methode te ontwikkelen om gedachten en emoties te ordenen en coherent met anderen - of met toekomstige lezers - te communiceren. Daarom besloot hij een cursus creatief schrijven te volgen, waar hij zijn vertelstem ontdekte en een innerlijke verbintenis aanging die hij “het pact met de lezer” noemde.

Hoewel de cursus hem waardevolle instrumenten gaf, hield hij zijn leerproces en praktijk bijna twee decennia lang als een persoonlijk geheim. Daarna schokten twee belangrijke verliezen, op verschillende plaatsen, de ziel van de kunstenaar diep. Eerst verloor hij zijn vader, die zesentachtig jaar oud was, en kort daarna zijn partner, die nauwelijks half zo oud was als zijn vader. Twee verschillende mannen, met verschillende levenspaden, dromen en onvrede, die Antonello deden beseffen dat het leven ten volle geleefd moet worden en dat talenten benut moeten worden.

Hier wil ik, de auteur van dit artikel, graag een zin citeren die mij dierbaar is: “De angst om uitgejouwd te worden verbergt vele talenten.”

In 2019 werd het boek Una Forma e Due Specchi – Con il Monologo dei Colori (uitgeverij LEIMA), 157 pagina’s, gepubliceerd. In het Nederlands verscheen het als Eén vorm en twee spiegels – met de kleurenmonoloog. Meer recent, in 2024, trok het werk de aandacht van een Indiase filmregisseur die in Hollywood werkt en belangstelling toonde voor een mogelijke verfilming.

Opnieuw realiseerde de ingenieur-schrijver zich dat, net als in de mechanica, ook creatieve processen verfijnd en getransformeerd moeten worden. Momenteel werkt hij aan het scenario en aan een mogelijke nieuwe editie van de oorspronkelijke Italiaanse tekst, met het oog op toekomstige vertalingen in het Engels, Spaans, Portugees en Nederlands, onder zijn artistieke naam Kiran Sankharan.

Wanneer hem wordt gevraagd naar een nieuw, nog ongepubliceerd boek - waar lezers en fans van zijn eerste werk vaak naar vragen - reageert Kiran als een schrijver die de essentie van het vak al heeft begrepen. Hij zal alleen iets nieuws ontwikkelen wanneer hij werkelijk de behoefte voelt om zich uit te drukken, waarbij hij, als een echte mechanicus, zijn boodschap verfijnt en deze pas de wereld in brengt wanneer zij werkelijk klaar is.

Het is de perfecte balans tussen de rede en de berekende precisie van een ingenieur en de gevoeligheid van een kunstenaar die het beste wil bieden aan zijn publiek. Terwijl ik dit portret schrijf, hoop ik, net als alle lezers, dat onze gepassioneerde en gevoelige Italiaan - die enigszins doet denken aan Jep Gambardella uit de films van Paolo Sorrentino - ons niet met slechts één boek hongerig naar zijn kunst zal achterlaten.

Liefdevolle en gepassioneerde mensen zouden alle liefde die zij in zich dragen moeten delen met een wereld die steeds minder kleurrijk wordt.

Synopsis van One Form and Two Mirrors

Andrea is een gestructureerde, precieze en ordelijke man. Een vrouw, twee kinderen, een baan - zijn leven lijkt perfect, maar alles zal volledig op zijn kop worden gezet door een onverwachte ontmoeting.

Die ontmoeting is Kuno: chaotisch, een liefhebber van boeken, een dromer, excentriek. Eén blik op een regenachtige nacht is genoeg om hun levens voorgoed te veranderen. In de korte tijd die het lot hun zal geven, delen zij een liefde die zowel overweldigend als transformerend is.

Hun passie groeit met dezelfde intensiteit als hun innerlijke en spirituele zoektocht, die hen leidt naar een apotheose die een definitieve verandering zal markeren.

Dit artikel is niet slechts een recensie en beperkt zich ook niet tot kritiek op het werk van een kunstenaar. Het vertelt eerder het verhaal van de ambachtsman zelf, of hij nu mechanicus of schrijver is: iemand die op zichzelf al een levend gedicht of een levende roman is, in staat om door zijn aanwezigheid over te brengen wat zijn boeken - zelfs wanneer ze vergeten op een plank liggen - nog steeds kunnen raken en transformeren in het leven van degenen die ze lezen.

Korte getuigenissen op de Amazon-pagina van het boek

Taal: Italiaans (92% waardering)

“Een vlot boek dat je in één adem kunt uitlezen.”

“Een uitnodiging om jezelf te bevrijden van conditioneringen, wonden en angsten.”

“Een boek om te lezen met een open geest, vrij van conditioneringen en vooroordelen.”

tekst: Rômulo André Álvares